Diversen

Lophomyrtus x ralphii ?Purpurea Nana?

 

Aan mij de opdracht om op de jaarvergadering van Groei en Bloei Noord Limburg een bijzonder plantje aan de leden aan te bieden. Na enig zoeken kwam ik op het handelsbedrijf van Boomkwekerij Coonen in Baarlo met mijn lijstje van vijf planten. Ondanks dat de grond op dit bedrijf met anti-worteldoek was afgedekt, was ik er van schaamte bijna onder gekropen: ik kende het merendeel van de planten niet. Was het sortiment nu zó veranderd? Nee, dit bedrijf kweekt vooral voor de export naar Zuid-Engeland en mediterrane streken. Dus ook uw plantje is niet helemaal winterhard.

 

Lophomyrtus is een samengestelde geslachtsnaam. Het bestaat uit twee delen; Lopho en Myrtus. Het eerste Lopho komt uit het Grieks: rijk, kruin, top, bosje, etc. Het tweede deel Myrtus verwijst naar de herkomst: het geslacht myrte-achtigen. Oorspronkelijk groeien deze planten in Nieuw Zeeland. Het kent twee soorten: Lophomyrtus bullata en Lophomyrthus obcordata. Dit zijn niet-winterharde planten, bij ons gekweekt als kamerplant, die buiten niet overleven bij meer dan 5º vorst. Lophomyrtus x ralphii is een natuurlijke hybride van beide bovenstaande soorten.

Bullata betekent opgeblazen, opgezwollen, bol, bolletje, zoals in de naam Cotoneaster bullatus. Deze plant draagt bessen. Het is dus een besdrager. Obcordata betekent omgekeerd hartvormig en slaat op de bladvoet van de plant. Ralphii is een neolatijns woord door het achtervoegsel i. De plantvinder heet Ralph. Purpurea betekent purperroodachtig of purperrood. Deze kleur kunt u zien aan het blad. Het plantje heeft purperrood blad. Nana betekent klein. Het is dus een klein blijvend plantje.

 

De oorspronkelijke plant is ongeveer twee a drie meter hoog (in Engeland tot wel 5 m¹ hoog). Hij komt met meerdere houtige takken uit de grond en we noemen dit soort planten struiken of heesters. Kort samengevat is het een heestertje met bruinrood blad. Als je gaat rondneuzen op het internet kom je al gauw uit in Californië. Tuinliefhebbers daar zijn gek op dit niet-inheems plantje en passen dit toe in een speciaal tuintype, namelijk de rotstuin met Australische en Nieuw Zeeelandse planten. U kunt dit vergelijken met onze rotstuinen met alpine planten, planten uit de Alpen. Dit plantje hoort daar in de (half-)schaduw. Waarom? Alle bonte planten dus planten met niet groen of gespikkeld blad horen in de schaduw. De belichting daar is nogal intensief vergeleken met ons klimaat.

 

Wat moet we nu doen in onze omstandigheden?! De pot is door de kweker afgedekt met cocosvezel. Daarom groeit er geen mos en praktisch geen onkruid op de pot. Verder zien we kleine harde, bruine stukjes hout. Dit is gemalen hardhout van de schors van Pinus nigra. Dit alles wordt gemengd met potgrond waarin de vezel nog zichtbaar is. Deze toevoeging met gemalen hardhout in de potgrond is een volumineus product en dient voor een goede luchthuishouding in de pot.

Gaan we de worteltjes van de plant bekijken dan is die fijn vertakt. Dat betekent dat die plant graag in een humeuze goed gedraineerde grond wilt staan. De grondsoort waar wij wonen kan kleiachtig zijn, zoals in de oude Maasarmen van de streek Dubbroek bij Blerick en Lottum en Beesel. Dan moet u de grond van de plantplaats mengen met scherp zand. Woont u op de zandopduiking in de omgeving van Horst, Grubbenvorst, Maasbree, Venray, Well of Bergen, dan moet u de grond verrijken met organisch materiaal zoals de reeds gevormde humus; tuinturf of potgrond. Woont u in een oude woonkern zoals Swalmen, Beesel, Baarlo, Sevenum, Velden of Arcen dan hoeft u geen bodemverbeterende activiteiten te verrichten. Daar hebben onze voorvaderen al zoveel organisch materiaal in de grond gestopt dat dit reeds humusrijke zwarte zandgronden zijn.

 

De standplaats van Lophomyrtus is in onze omstandigheden halfschaduw tot volle zon. Als u het blaadje goed bekijkt ziet u geen beharing. Het blinkt zelfs. Hij houdt dus van schaduw. Is de standplaats dicht bij huis dan kan door reflectie van het huis, de temperatuur aardig hoog oplopen. Dat vindt hij best lekker als het directe zonlicht maar is afgeschermd door bijvoorbeeld een boom met samengesteld blad. Samengestelde bladeren vind u bij de bomen Robinia, Sophora, Koelreuteria en Fraxinus e.a., zij filteren als het ware het directe zonlicht.

De matige winterhardheid vraagt enige voorzorg. Het plantje is wintergroen en blijft dus water verdampen. De voorzorg bestaat uit; bedek de grond tussen de planten met blad van Plataan. Dat vergaat bijna niet en blijft lekker luchtig. Vindt u dat lelijk, gebruik dan bladeren van de Magnolia, dat vergaat in de winter en na de winter vindt u niets meer terug. Dek de grond tussen de planten af met roggestro. Dit stro blijft door het hoge droge stofgehalte luchtig. Zegt u, ?dat vind ik ook niks?, zet dan takjes van Brem rechtop tussen de planten. De takjes blijven mooi groen in de winter en bieden voldoende luwte. Gebruik geen turfmolm. Turfmolm absorbeert veel water en vormt een kleffe natte deken dat de meeste planten helemaal niet leuk vinden. Een goede laag compost is ook prima.

 

De plantafstand is de helft van de uiteindelijke hoogte. De grootte van deze Lophomyrtus is ongeveer een meter. De plantafstand is dus 50 x 75 cm. Architectonisch gezien moet u dit plantje individueel toepassen oftewel solitair. Door de matige winterhardheid zou ik adviseren om ze als groepen toe te passen, dan beschermen ze elkaar bij onze kwakkelwinters.

 

De bloem is tweekleurig en bloeit ongeveer in mei-juni. Aan de basis oranje-rood, aan de top geel. De meeldraden zijn als eigenschap van alle Myrtaceën vergroeid met de bloemblaadjes en steken bij het verbloeien even buiten de bloemkroon. De bloeiwijze wordt gevolgd door een (eetbare) bes. De kleur van de bes is niet zoals bij de meeste wintergroene planten zwart of blauwachtig, maar rood. Het is nu eenmaal een niet-inheems gewasje. Met dit verhaal hoop ik dat u ziet dat elke plant zijn eigenschappen verraad en vertelt waar hij liefste wil staan.

 

Heel veel succes!

 

Hein Herijgers

 

 

meer

 

 

 

13
Dec
Westlandse buitenplaatsen van weleer
06
Dec
De kracht van kruiden - Blik op de tuin no. 879